Work out.

     I am like in the midst of chaos now just thinking of a simple question: Should I start working my ass out as a volunteer nurse or keep on bumming around here in my room and get spoiled? I know, in what I have accomplished—-passing the Nursing Licensure Exam and taking my oath as a professional, I should be working by now. But, I guess, I am not ready for that thing yet. Call me stupid for saying these reasons but I feel that I’m still young to get a job, not done with my resumé, doesn't have an ID picture, got no formal training yet and stuff. Tell me, am I just reasoning out for my procrastination? Honestly, the will for working, most of the time, runs in me. It really does. Yet, monster MDs and staff nurses give me creeps and that kills this will. Just having a thought of them lecturing and scolding you for doing less of the work because they don’t get the idea that you’re in safe-mode for your next move so what they’re doing to you now won’t happen and/or because you are in full swing that they think you are now crossing on their line of work (if you just know what I mean), terrifies me, big-time. I will save this week to chew over this dilemma and will hope to make the best plans and decisions.

     P.S. Hope, this one will not reach my mother or anyone in my family because if it does, I’m dead. >.<

rant: your RN? really?!

     Funny, how you recognize your reviewees as your own RNs when they've been utilizing their OWN knowledge and efforts throughout the whole 4 (or almost 5) years of searing brows (term I got from my highschool Alma Mater song. *wink) and hardwork just to imbibe nursing. We all spent much of these 4 years in our school, hospitals, clinics, RHUs, and in the community giving patient/client care and drained ourselves doing case studies, return demos, nursing care plans (NCPs) and stuff for us to gain competency and to prepare for the licensure examination. But, why do these review centers keep on attaching their names, like somehow, claiming the breakthrough of each of the students who have passed the Nursing Licensure Exam as if those were theirs? Yes, you've been there to sustain for what's lacking for a couple of months or three to refresh the graduates' memory (giving you a credit for that) but, I think the schools deserve that credit more than you do, who had been there all through and/or might as well the students themselves.

     Just keeping it real. ;)

 Disclaimer: Sorry for the alternating person mode of narration.

     Thanks for reading.

     God bless.

Bad Mouth: a rant

     Ang sarap gumising sa umaga lalo at nabigyan ka ng pagkakataong makatulog ng labingtatlong oras. Ang lakas maka-bangkay ng feeling paggising mo --- yung tipong umakyat lahat ng formalin sa mukha mo sa sobrang pagkamanas at halos di ka maka-kilos dahil parang nagdikit-dikit na 'yung mga kasukasuan (joints) at litid mo sa tagal ng pagkakatulog mo. Gayunpaman, bago pa ako mag-inat ng katawan mas una ko pang ginawa ay ang tingnan ang cellphone ko, buong pusong umaasa na kahit isang text message man lang ay meron... drumrolls... 1 message received (lakas maka-3210 niyan). From: 4438. Oo, tama ka, load reward lang yan at di ko na babanggitin kung magkano dahil mahuhuli kung gaano ako kadalang mag-load. Kasunod kong tsinek ang twitter account ko. Ganun pa din, mga taong ginagawang diary, to-do list at chatbox ang twitter sa halip na gamitin ang direct messaging nito o mag-sign-in sa facebook at doon mag-usap. Yaman din lamang at nabanggit ang facebook, at dito naman talaga nag-ugat ang rant na 'to (walang talagang kinalaman ang mga naunang nabanggit, pang-intro lang.) e di ko akalain na dahil sa pagba-browse ko sa newsfeed ay makakagawa ako ng impromptu blog bunga ng pagka-inis sa nakita ko. (ikaw pa ang naging buena mano ko after 4 months) Di ko personal na narinig, pero batid kong isang babasagin at malutong na mura ang nais iparating sa status na ito, in all capital letters, na kadalasang sila nanay at tatay na lang ang gumagamit para mai-express ang galit nila sa mga anak thru text. Hindi ko alam, siguro nakasanayan ko lang na kainisan 'yung mga nag-i-immortalize sa internet ang mga nagsasabi ng iba't ibang version nila ng pagmumura, may pang-sosyal at may pang-jologs, mind you, kadalasan ilang babae pa ang gumagawa nito. Kainis din naman yung nagla-like neto. Kinunsinte ay! Okay na sana kung purong ganoong salita lang ang maririnig/makikita mo, pero hindi, kung minsan ay nagpo-post/share pa ng ilang Biblical passages or photos o basta 'di umaayon... di consistent! Bibigyan kita ng limang segundo para mamili lang diyan sa dalawa ang ipo-post mo, para di kami nalilito sa kung ano talaga ang prinsipyo mo.

Sana nga!
(my previous fb status dated April 18, 2012) Salamat, timeline.

     Paalala: Lagyan din ng Yin at Yang ang ugali sa itsura para kwits, 'di nagkakalamangan. Hahaha.

     Siguro may naiinis na naman sa akin ngayon. Eto ang linya mo, "'Kala mo naman kung sino 'reng nagnanaknak sa kabaitan!" (pout and smid.)

   Ehhh,wag ka gagawa ng hindi ayos kung ayaw mong naba-batas ka. Gumawa ka rin ng blog para maka-ganti ka. Hahaha. Aasahan ko na lang yung lalong pagkonti ng facebook friends ko after posting this. ;)

     Thanks for reading.

     God bless you.

We all passed the course Competency Appraisal II!

     Though, ang rule sa klaseng yun e, "What happens in N6, stays in N6", wala na kong magagawa tapos na. :DD Sobrang sarap lang isipin na of all the sections that our instructor is handling, yung section namin ay isa sa ang lahat ng estudyante ay pumasa. Partida pa na katabi ng room namin yung dean's office sa lakas ng sigawan after announcing that nobody failed. Well, actually, may hirit muna after mangyari yun. Nagbanggit siya nga mga pangalan na di umano'y nakapasa, not in alphabetical order, she started from the highest among all, then random na. Yung tipong papalakpak ka na lang para sa mga nababaggit. Tapos natawag ako. "Thank you, Lord!" :DD Lasang langit! Then, tapos na. Siguro more than 10 students yung di natawag. "Okay, Tumayo yung mga di ko natawag." Tapos pinaupo rin. May naluha/naiyak na. (Malamang nga may nagtext na sa magulang na "Nay. T.T". Biro lang.) Tapos biglang sasabihin ng instructor na "Okay. Walang bumagsak sa inyo. Pasado kayong lahat." (Sigawan, taas ng kamay, palakpak) Knowing our CI di mo akalaing gagawin niya yun. Seryoso. Sobrang saya ng lahat at siyempre nakaka-proud na walang bumagsak sa amin! 

Group 1

Group 2

Group 3

Group 4

Paputiin na ang mga sapatos.

Nangangamoy DIPLOMA na! :DD

[photo credits to lorvic329]

if only.

    salamat sa staff nurse ng pinag-duty-han kong ospital at nalaman ko ang movie na 'to. may magandang dulot talaga pag ikaw ang head nurse at nag-i-stay ka sa nurses' station. :D actually, di naman talaga sa akin, directly, sinabi 'to nagkataon lang nga na andun ako sa station nung i-suggest niya ang pelikulang to. akala ko isang boring na chick-flick na naman 're, mali pala. though, may pagka-imposible na mangyari kaya lang napaka-galing ng pagkagawa ng istorya. maka-durog-puso ba ga. sana mapanuod din to ng marami, whether in a relationship or not [*tangis (///-)] para na rin may peg next time. hahahaha. kupo! basta i-download nio na lang at panuorin. pede rin maghanda ng bimpo (huwag basta panyo o tissue paper lang) ihanda rin ang sarili sa hampas ng kasama mong manunuod, baka walang anu-ano'y... kiligin. :D

eto yung snapshot ng letter dun sa pelikula. malamang sa marami ang maka-relate. haha. basta panuorin na lang ninyo yung movie.

"They say there's always someone in a relationship who loves more. Oh God I wish it wasn't me."